جمعه
١۶ بهمن ١٣٨٨ ساعت ١۵/١٠ دقیقه ... طی تماس تلفنی با یکی از مربیان و
اعضای قدیمی باشگاه دماوند ، آخرین خبرهای دریافتی از حادثه ی بهمن دیزین
برای تیم آزمایشی باشگاه به شرح زیر بیان می شود :
_ اعضای این تیم با هدف برگزاری کلاس آموزشی " غار برفی " و با سرپرستی و مربی گری فرشاد خلیلی خوشه مهر روز پنج شنبه ١۵ بهمن در حالی که شرایط جوی بسیار نامناسب بود در گردنه دیزین پیاده می شوند.
_ با توجه به دو روزه بودن برنامه ، پس از پیاده شدن اعضای گروه ، دو مینی بوس این تیم به پایین ( شمشک ) فرستاده می شود . پس از صرف ناهار در گردنه دیزین ، سرپرست برنامه ، میزان برف موجود را برای برگزاری کلاس غار برفی نامناسب تشخیص داده و تصمیم به بازگشت پیاده به طرف شمشک و محل استقرار وسائط نقیله گروه می گیرد . ( به نظر می رسد این دومین اشتباه مهلک و مرگبار سرپرست برنامه باشد : اول ، عدم توجه به هشدارها و پیش بینی های هواشناسی و عدم لغو برنامه با توجه به شرایط بحرانی جوی و حجم سنگین بارش ها و دوم ، تصمیم به پیاده روی در جاده ی فوق العاده خطرناک و بسیار ناامن شمشک _ دیزین که وضعیت آن در زمستان و ظرفیت بالای آن برای ریزش بهمن های سنگین در مواقع بارش برای همه ی کوه نوردان و اسکی بازان استان تهران بسیار آشناست )
_ آنان در جریان پیاده روی ، با بسته بودن قسمتی از جاده در نتیجه ی ریزش بهمن مواجه می شوند و در همان نقطه بهمن دیگری آنان را به زیر می کشد .
_ خبرها حاکی از ریزش سه بهمن متوالی است .
_ حسن بیرجندی و پیمان ثروت که از کمک های سرپرستی در این برنامه بوده اند نجات یافته اند اما _ و متاسفانه _ فرشاد خلیلی جان خود را از دست داده است .
_ به گفته ی این مربی باشگاه دماوند ، پنج نفر از اعضای آزمایشی نیز در این حادثه کشته شده اند . همچنین یکی از اعضای گروه همت شمیران که برای کمک رسانی و امداد آمده بود .
_ در حال حاضر ، باشگاه دماوند تیمی به سرپرستی سهند عقدائی را برای جست و جو و امداد و نجات به منطقه اعزام کرده است .
_ این مربی باشگاه دماوند _ که درخواست می کرد فعلا از ذکر نامش خودداری شود _ شدیدا نسبت به وضعیت مدیریت سال های اخیر و سیستم معیوب و بحران ساز نظام آموزشی این باشگاه اعتراض داشت . به گفته ی وی ، حادثه دیگری نیز دقیقا سه سال پیش در همین منطقه برای تیم اعضای آزمایشی باشگاه رخ داده بود . تیمی به سرپرستی بهنام ناصحی و با کمک مهیار پورعبداله بعد از مواجه شدن با بسته بودن محور شمشک _ دیزین به دلیل خطر ریزش بهمن ، حرکت پیاده ی خود را به طرف گردنه دیزین ادامه می دهد که آنان نیز دچار حادثه بهمن می شوند . حادثه ای که خوشبختانه تلفات جانی نداشته است و نمی گذارند خبری از آن در جایی منتشر شود .
_ چه کسی پاسخ گوی این گونه تصمیمات غلط و مرگبار برای خانواده های قربانیان حادثه خواهد بود ؟ برای " انتخاب اشتباه منطقه ی برگزاری کلاس اعضای آزمایشی ، عدم توجه به هشدارها و پیش بینی های هواشناسی و در نتیجه عدم لغو برنامه ، تصمیم اشتباه پیاده روی در محور شمشک _ دیزین در شرایط بارش های سنگین جوی و ... " براستی چه توضیح و پاسخی می تواند وجود داشته باشد ؟ چرا در فدراسیون کوه نوردی و دستگاه ورزش این سرزمین کوچکترین کنترل ، نظارت و احساس مسئولیتی برای آنچه درون گروه ها و باشگاه های کوه نوردی می گذرد وجود ندارد ؟ کوه نوردی ایران تا کی باید شاهد این گونه فجایع مرگبار و جبران ناپذیر باشد؟
.
انعکاس حادثه در خبرگزاری ها :
.
..
آخرین خبر دریافتی از منطقه :
جمعه ١۶ بهمن ساعت ١۵/١٣ دقیقه ... طی تماس تلفنی با یکی از دوستان عزیز کوه نورد ( میثم کریمان ) در منطقه ی شمشک : بنا به اظهار یکی از افراد نیروی انتظامی ، تاکنون جسد ٩ نفر را از زیر برف ها بیرون کشیده اند و آخرین آمبولانس نیز منطقه را ترک کرد . با وجود آنکه احتمال بودن پیکر دیگری در زیر برف ها وجود ندارد اما عملیات تجسس هنوز قطع نشده است ...
.
.
اعلام اسامی کشته شدگان تیم باشگاه دماوند
١- فرشاد خلیلی خوشه مهر ٢_ اکبر کشاورز ٣- مهدی خراسانی ۴- حمید کاظم زاده ۵- علی اکبر ابراهیم زاده ۶_ مجید شهپری ٧_ نادیا نجفی
.
.
سعید طاهری از اعضای گروه همت شمیران و مسئول کمیته فنی این گروه ، یکی دیگر از کشته شدگان فاجعه ی ریزش بهمن در منطقه دیزین بوده است :
« بعداز ظهر روز پنجشنبه 15 بهمن ، عده ای از کوه نوردان گروه دماوند در منطقه دیزین گرفتار بهمن شدند . در همین حین آقای سعید طاهری که به اتفاق یکی از دوستان به قصد اسکی به منطقه رفته بودند حادثه را مشاهده می کند و به کمک آسیب دیدگان می شتابد که متاسفانه بهمن دیگری ریزش کرده و او را نیز گرفتار می کند ... وبلاگ گروه همت شمیران »
.
باسلام
حادثه همیشه در کوهنوردی و اسکی وجود داره و این ربطی به ایران و اروپا نداره همین چند وقت پیش در منطقه دولومیتها ۷ کوهنورد بر اثر بهمن جانشون از دست دادند این جوری فوری تحلیل کردن وخدشه دار کردن فعالیت گروهها و باشگاها غیر منطقی به نظر میرسه
سلام
در وبلاگ کلاغها دیدم کامنتی به اسم شماست که:
اقای ثروت از دوستان قدیمی من هستند که بعید میدونم ایشان از احتمال بالای بهمن مطلع نشده باشن!! جای تعجب اینهمه سهل انگاری
اگر این کامنت واقعا متعلق به شماست تعجب می کنم چطور در یک وبلاگ کامنت می گذارید ولی از دوست خودتون سئوال نمی کنین!
سلام مجدد و تشکر بابت کامنت اما واقعیتش من بازم بیشتر گیج شدم. چون اولا کامنت من جوابی نداشت و در واقع جواب در خود سئوال نهفته بود اما اگر جوابی داده بشه معنی اون نفی منطق مستتر در سئوال هست و همین نفی باعث سردرگمی من شد اما وقتی به وبلاگتون اومدم تعجبم بیشتر شد که جواب مستقیمی ندیدم.
اگر پیمان حرفی داره خب اولا بهتر بود توی باشگاه ابتدا با رایزنی با تعدادی از دوستان نزدیک مطرح می کرد و اگر هم انتقادی داره که شما اینجا طوری ازش حرف زدین که دوست نداره اسمش برده بشه خب پس چرا توی کامنتهایی که دروبلاگها می گذارید از دوست مشترکمون اسم می برین؟
من فقط می گم شفاف باشیم. همین
دوست من اگر حرفی ثروت زدم بابت این بود که میبینم مدتی از اساس و منطق فرهنگ کوه دور شده و وقتی میبینمتو حادثه دیزین حظور داشته میفهمم که نظرم درستهو انقدر مسائل حاشیه ای دورشو گرفته که درک درستی از اطرافش نداره و قابل ذکر من قبلا نظراتمو دوستانه بهش گفتم! بهتر شما هم کمی از طرفداری جانبدارانه از این روحیه کثیف که تو باشگاه شکل گرفتهدست بردارید!
حادثه دلخراش بهمن دیزین ابعاد مبهم زیادی دارد که نهادهای مختلف باید پاسخگوی آن باشند. با پوشش رسانهای به خانوادههای داغدار کمک کنید تا شاید دردی از آنها بکاهید:
1. این حادثه یک اتفاق ورزشی نبوده بلکه در جادهای ماشینرو و در همسایگی کلانشهر تهران - که همه امکانات در آن مجتمع است - رخ داده و باید دلایل ورود صبحگاهی گروه به چنین جادهی پر خطری روشن شود
2. هنگام بازگشت گروه به صورت پیاده در این جاده چه علامت هشدار و یا مانعی وجود داشته و لودرها به چه کاری مشغول بودهاند!
3. با خانوادههای عزادار چه رفتاری شد؟ آیا گروهی که جان خود را از دست دادند در حالی که فقط با هدف امداد به منطقه خطر بازگشته بودند و نقش گروههای امدادی و راهداری را ایفا میکردند! شایسته تقدیر نبودند؟ اگر یک امدادگر در این حادثه جان میداد شهید تلقی میشد ولی چند کوهنورد با مشاهده مرک همنوردان به امید نجات یک یا دو نفر باقیمانده در بهمن به آغاوش خطر میروند و در مقابل حتی اجازهی تشییع جنازه این گروه از ورزشگاه شیرودی داده نمی شود!
و...
لطفا موضوع را تا روشن شدن ابعاد حادثه به ویژه نقش راهداری، امداد، پیست دیزین و... رها نکنید
با تشکر از دید بسیار عالی شما صادق جان بروی چشم نویسنده وبلاگ